jurgensmit.web-log.nl

Mozes woonde op Pomona

VANAF HEDEN & EERDER BEN IK TE LEZEN OP http://jurgen-smit.blogspot.com/  - TOT DAAR

welkom op mijn weblog                  

Naast een keuze uit mijn gedichten zullen hier voornamelijk schetsen verschijnen die als het goed is een natuurlijk verloop zullen kennen. korte verhalen. artikelen c.q. notitties dienen op een gegeven moment ook nog de revue te passeren.De laatsten voornamelijk betrekking hebende op de literatuur, maar ook andere aspecten uit de wereld van ondergetekende komen aan bod. Een regelmaat zal daarentegen nauwelijks te ontdekken zijn. Vanaf heden heb ik er een tweede log bij, te weten onder de titel Kort Dag , alwaar mijn artikelen over jonggestorven dichters terug te vinden zijn.

Voorjaar 1941
In de schuur waar opa zich ooit verhing staat nu een Duitse soldaat zichzelf tot balken te staren ik verlaat voor even ’t verdwalen & haal een krukje uit de keuken benieuwd als ik ben naar al zijn verhalen

cavia
ochtend & het hok was leeg de dood niet veel meer dan volgende week een nieuwe halen totdat oma

Jan Wolkers 1925 - 2007

Mozes woonde op Pomona

ik zie hem nog staan in de slufter des tijds een oude man met wapperend haar zijn staf stevig in de hand maar de zee wil niet meer wijken er spoelen bijbels aan

--------------------------------------------------------------------

ik zie hem nog staan in de slufter des tijds een oude man met wapperend haar zijn staf stevig in de hand maar de zee wil niet meer wijken er spoelen bijbels aan

verhuisbericht

Een mens wil wel eens iets anders. Vandaar het besluit mijn bloggen voorlopig eens in een andere omgeving ten uitvoer te brengen - Traliewoud - opdat dit een mooi archief mag heten. Tot ooit.

Eugene Christophe & de Tourmalet

Vandaag trok de tourkaravaan weer eens door de Pyreneeën, en hoewel ik al jaren niet meer op een racefiets heb gezeten, begint het dan toch altijd weer te kriebelen. Maar aangezien ik bij het aanschouwen van het geploeter, op de bank reeds begin te verzuren, dompel ik me enkel nog onder in de vele mooie verhalen en anekdotes die de wielergeschiedenis rijk is. Toen het peloton het plaatsje Saint Marie de Campan doorkruiste, kwam vanzelf de naam van Eugene Christophe boven drijven.

Het verhaal van Eugène Christophe is legendarisch. De Fransman degradeerde in 1913 op de Tourmalet alle kampioenen. Met grote voorsprong bereikte Christophe de top, waar hij kranten onder zijn trui stopte als bescherming tegen de kou in de afdaling. Drie kilometer onder de top voltrok zich echter een drama. De voorband van Christophe's fiets werd door een scherpe steen aan flarden gescheurd en de velg bonkte hard op de stenen. Voordat hij kon remmen zakte de Fransman door zijn fiets, doordat de vork was gebroken. Met zijn fiets over de schouders en het voorwiel in de linkerhand begon hij lopend aan de afdaling. Pas na een half uur haalden zijn achtervolgers hem in. Eugène Christophe bereikte na twee uur lopen Saint-Marie-de-Campan, waar hij de vork van zijn fiets repareerde bij de smid van het gehucht. Na anderhalf uur zette Eugène Christophe onder luid applaus van heel het dorp de achtervolging in op de renners, die vier uur eerder al waren gepasseerd. Christophe haalde in de volgende etappes nog zoveel van zijn achterstand in, dat hij op de 7e plaats in het eindklassement eindigde. Op slag was Eugène Christophe een beroemd man. Dat een zelfsoortig drama hem in 1919 nogmaals een mogelijke tourzege koste, maakt het verhaal er achteraf bezien enkel nog maar wranger op. Op de schuur waar ooit de Smidse was gehuisvest prijkt nog steeds een plaquette, die ons aan dit heroïsche verhaal zal blijven herinneren.

Bibliotheken

Mijn gehele leven ben ik al gebiologeerd door bibliotheken, en al met al heb ik er dan ook al veel van binnen gezien. Ik noem onder andere een Artis Biobliotheek, een Bibliotheca Thysiana te Leiden, die van het Teylers Museum, Trinity & Marsh's Library te Dublin, The British Library te Londen, en met het nodige geluk zal ik daar in September ook nog de Amalia Bibliotheek te Weimar aan toe kunnen voegen, maar toch kan geen van de bovenstaande instituten tippen aan de bibliotheek waar ik in aanraking kwam met enkele van mijn favoriete schrijvers zoals JD Salinger, James Agee, Henry Miller (zoals ik hem nog nooit eerder gelezen had), Carlos Castaneda. Waar ik voor een periode van negen maanden iedere zaterdagochtend klokslag 10 uur voor de deur stond, popelend om mijn hand te leggen op de essays van Orwell, the innocents abroad van Twain, Waar ik me ondanks het armoedige interieur, de vaak in slechte staat verkerende boeken, werkelijk geconfronteerd wist met de ziel der boekenliefde, zoals ik dat nooit eerder ervaren had en hoogstwaarschijnlijk ook nooit meer evenaren zal.

Ter compensatie ben ik thuis mijn eigen bibliotheek gaan samenstellen, maar nog voel ik geregeld de behoefte de lange trap af te dalen naar de krochten van de mij zo geliefde schuilkelder annex boekenparadijs op kibbutz Yasur te Israël & me vol verwachting te wenden tot de oude Ismaël, met de vraag of hij toevallig nog iets had liggen over het leven van Theodor Herzl of Ben Yehuda. Ismaël is niet meer, maar het verlangen zal wel altijd blijven bestaan.

.......

vanmorgen

hing ‘r

een gedicht

in de keuken

koelkastmagneten

& de taal

van gevallen letters

zoveel sterker

© Jürgen Smit

van Meegeren begreep

een hert

is slechts kunst

in gebroken glas

gebogen bumpers

’t asfalt dat

thuiskomen

met een verhaal

dat jij wacht

& ouder wordt

© Jürgen Smit

uit het schetsboek geklapt

Dichter

Tourboek Televizier 1964

Bron : eigen collectie

uit het schetsboek geklapt

Eddy Merckx (Winnaar 1969, 70, 71, 72 & 74)

Bron : uit eigen collectie